BENVIDOS E BENVIDAS


A maxia dun sentimento lévanos ó Concello do Saviñao,

na Ribeira Sacra lucense, das Terras de Lemos.

Terra de pedra e luz, de homes e mulleres amables e

hospitalarios que deixaron marchar os seus fillos lonxe, en busca de novas oportunidades.

Terra máxica e melancólica, dunha fermosura incomparable,

cas súas devesas de carballos e castiñeiros centearios preto das augas do río Miño.

Terra namorada do seu pasado que loita por sobrevivir no presente.

Queremos compartir convosco a riqueza natural paisaxística,os camiños máis sorprendentes, as aldeas e festas,

o patrimonio artístico e a exquisita gastronomía.

Benvidos e benvidas ó noso blog .

Desexamos que nos enviedes os vosos escritos e fotos ó correo electrónico : lua_mgv@yahoo.es, para participar no proxecto.



Mostrando entradas con la etiqueta Típico da nosa terra. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Típico da nosa terra. Mostrar todas las entradas

17 jul 2010

Preparando a vindeira matanza

los cerdos
La matanza del cerdo no solamente suponía el sustento para las famílias labradoras, sino que también servía para medir su categoría y bienestar económico, según la cantidad de cerdos que se mataran en cada casa.
Hacia el mes de abril se compran los cerdos ("en abril ó porco o covil"), los cuales se irán cebando hasta los meses de noviembre y diciembre a base de patatas, verduras, maíz, remolacha, castañas y los deshechos de la casa.
Esta tradición, hoy en día está al borde de la extinción e incluso está prohibo matar al cerdo con cuchillo como antaño.
los cerdos

Pimientos de padrón

pimientos de padron

Os pementos de Padrón, uns pican e outros non ,es la típica frase que se dice cuando se comen estos pequeños pimientos verdes, sobre todo cuando aparece alguno canalla que pica como un demonio.
pimientos

Los pimientos que pican son aquellos que presentan una forma retorcida, tanto grandes como pequeños. Si los pimientos quedan en la mata cambian de color: De verde a rojo.
Son 0riginarios de la localidad gallega de Padrón.
Es uno de los pequeños tesoros que nos regala el verano y son tan fáciles que cualquiera los puede preparar.
Pimento de Padrón, pequeno pero matón.
O pimento de Padrón elexido campeón.

15 jul 2010

Elaboración artesá de pan e empanadas

Photobucket
Artesa de facer o pan.

Photobucket

Photobucket
Momento de amasar o pan e as empanadas.

Photobucket
O bombo de fariña non pode faltar: A masa deslízase e non se pega.

Photobucket
Moletes a punto de meter ao forno.

Photobucket

Photobucket
Imprescindible para estirar a masa para a empanada.

Photobucket
Facendo a empanada.

calentar el horno
Quentando o forno de leña.


Photobucket

Photobucket
Limpiando o forno antes de meter o pan.

Photobucket
Fachizo de varrer o forno.

Photobucket
Táboa para poñer o pan o forno.

Photobucket
Táboa para poñer as empanadas o forno.

Photobucket
Enfornando.

Photobucket
Muller poñendo o pan no forno despois de varias horas de traballo.

Photobucket
Aquí temos o resultado despues duns 20 minutos ou media hora. Listo para comer.

Photobucket
Empanadas acabadas de saír do forno.

Photobucket

Photobucket
Por ultimo untamos as empanadas con aceite.

Xentileza de casa "Cuñas".

20 jun 2010

As filloas

Photobucket


La filloa es un postre típico que se prepara en Galicia. Su elaboración parte de una crema
líquida llamada "Amoado", que se compone de agua, harina, huevos, sal, y un trocito de tocino para untar la " filloeira" para que la crema se deslice bien por ella.

Se suelen consumir todo el año pero especialmente en fechas de carnaval o en San Martín ( época de matanza).

Hay numerosas maneras de prepararlas, como sustitución de ingredientes, combinación y relleno de las mismas, ya que cada uno las prepara con su receta propia.

La tradición de hacer las filloas refleja una de las costumbres más antiguas de Galicia, quizás de origen castrense, y hace muchos años se consideraba un postre de gente pobre, hoy son uno de los mejores postres de nuestra cocina tradicional.

Una vez terminadas, puedes rellenarlas de chocolate, nata, miel, mermelada o simplemente degustarlas solas o con azucar.

Photobucket

Elaboración das filloas e foto: Jessica Fernández

27 may 2010

Pulpo á feira

Nuestro plato más conocido: O pulpo á feira.<span class=
Foto Carlos Martinez

¿Donde podemos disfrutarlo mejor ? Os sugerimos degustarlo en nuestras ferias.

Los días 8 y 19 de cada mes en Escairón, en nuestra Dehesa, debajo de los Carballos.

En Currelos (segunda población de O Saviñao), el día 26, en el centro del pueblo.

Si queremos bajar a Monforte de Lemos, los días 6, 24 y 30 en el mercado ganadero. El día 24 es el mejor día.

Si por el contrario, queréis daros una vuelta por Chantada, debéis saber que allí se celebra los días 5 y 21 de cada mes.

Durante las ferias se concentraba la gente de la parroquia para comprar o vender ganado, productos del campo o comprar aceite, azúcar, sal y otros productos a los que no se tenía fácil acceso.

El trayecto al pueblo donde se celebra la feria se realizaba habitualmente andando o en bestias. Ir a la feria significaba casi con seguridad volver de noche ya que los trayectos llevaban varias horas por lo que los compradores y vendedores se quedaban a comer cerca de la feria o en casa de algún pariente.

Los que se quedaban cerca del recinto de la feria, el pulpo era el plato estrella, del que se aprovecha todo y es de fácil elaboración.

Photobucket

Las “pulpeiras/os” cuecen el pulpo en sus calderos de cobre, mucho más ligeros de transportar que los de hierro, y el cual da al plato un sabor especial imposible de conseguir con otros reciepientes. El pulpo se sirve en platos de madera ya que estos no se rompen, siempre acompañado de vino y pan.

27 mar 2010

A QUEIMADA


Nuestra queimada es un ritual que tiene que ver con el fuego. Esta tradición se debate entre lo pagano y lo misterioso. Es una pócima mágica cuyo origen se pierde entre las sombras de noches ancestrales las cuales estan plagadas de meigallos, hechizos, almas en pena y de cuerpos arrebatados por rituales de meigas que sentados en la oscuridad y formando un círculo alrededor de la tartera de barro, buscan la purificación del cuerpo y la salvación del alma. Mientras se va revolviendo el brebaje se espanta a los malos espíritus y se atrae a los buenos.
Cualquier ocasión es buena para realizar una queimada: una fiesta, una reunión con amigos y familiares.
Después de la cena, en la noche, la gente se reúne alrededor de la queimada, para animar los corazones y estrechar lazos de amistad. Uno de ellos se encarga de darle el toque final: levanta con un cucharón el líquido en llamas y lo deja caer poco a poco en el recipiente mientras pronuncia el conjuro, lo que crea un ambiente muy especial.
Los ingredientes para preparar la queimada son:
-Aguardiente y azucar a los que generalmente se le añade corteza de limón o naranja. Algunos le añaden unos pocos granos de café sin moler.


O CONXURO DA QUEIMADA

Mouchos, coruxas, sapos e bruxas.
Demos, trasgos e diaños,
espritos das nevoadas veigas.
Corvos, pintigas e meigas:
feitizos das manciñeiras.
Podres cañotas furadas,
fogar dos vermes e alimañas.
Lume das Santas Compañas,
mal de ollo, negros meigallos,
cheiro dos mortos, tronos e raios.
Oubeo do can, pregón da morte;
fuciño do sátiro e pe do coello.
Pecadora lingua da mala muller
casada cun home vello.
Averno de Satán e Belcebú,
lume dos cadavres ardentes,
corpos mutilados dos indecentes,
peidos dos infernales cús,
muxido da mar embravecida.
Barriga inútil da muller solteira,
falar dos gatos que andan á xaneira,
guedella porca da cabra mal parida.
Con este fol levantarei
as chamas deste lume
que asemella ao do Inferno,
e fuxirán as bruxas
a cabalo das súas escobas,
indose bañar na praia
das areas gordas.
¡Oide, oide! os ruxidos
que dan as que non poden
deixar de queimarse no augardente
quedando así purificadas.
E cando este brebaxe
baixe polas nosas gorxas,
quedaremos libres dos males
da nosa alma e de todo embruxamento.
Forzas do ar, terra, mar e lume,
a vós fago esta chamada:
si é verdade que tendes máis poder
que a humana xente,
eiquí e agora, facede cós espritos
dos amigos que estan fóra,
participen con nós desta Queimada

26 mar 2010

A empanada

Photobucket ¿Quién no ha probado alguna vez nuestra empanada? Gallego o no gallego, nuestra empanada es conocida fuera incluso de nuestras fronteras, eso sí, siempre acompañada por un buen vino de nuestra tierra.Una de sus características es la suavidad, ligereza finura del pan, sobre todo en las zonas costeras.

Su origen data del siglo XII, en Santiago de Compostela, donde se dice que fue su nacimiento y donde se le rendía culto.Si alguna vez visitáis el palacio de Gelmírez, podréis ver esculturas de antiguos peregrinos deleitándose con una empanada como también en el Pórtico de la Gloria de la Catedral de Santiago (obra del arquitecto Mateo).
Photobucket

Elaboración da empanada e fotos: Jessica Fernández

24 mar 2010

"Estrella Galicia"

Photobucket

Estrella Galicia nace en 1906. José Rivera Corral, un emigrante retornado de México a finales del siglo XIX, es quien funda en A Coruña la fábrica "La estrella de Galicia", la cual estaba dedicada a la producción de hielo y cerveza rubia. El nombre elegido hacía referencia a su antiguo negocio en Veracruz "La estrella de Oro".

¿Quién no ha ido a Galicia y ha pedido una Estrella?